جشنواره فیلم کن که به مدد امپراتوری رسانه های غربی،طرفداران بسیاری در میان سینماگران و سینمادوستان در سراسر جهان دارد و بعنوان معتبرترین جشنواره سینمایی جهان شناخته می شود!!اما واقعیت امر این است که برخلاف انتظار که چنین جشنواره ای باید مستقل و غیر وابسته و غیر سیاسی باشد نگاه مثبت کن، همواره بیشتر معطوف به هالیوود و سیاستهای کاخ سفید بوده است. بعنوان مثال این جشنواره در دهه ۵۰، یک فیلم که گوشههایی از بمباران هیروشیما توسط آمریکا را به تصویر میکشید، با وجود اعلام رسمی، از بخش رقابتی خارج کرد.ژان کوکتو، فیلمساز فرانسوی و عضو هیات داوران در سالهای ۱۹۵۳ و ۱۹۵۴، تلاش زیادی به عمل آورد تا کن را به سرزمینی برای سینمای همه کشورها تبدیل کند یعنی جایی که دخالت سیاست در آن هیچ نقشی نداشته باشد. اما علیرغم این نیت، در سالهای جنگ سرد دهه ۵۰، جشنواره کن در مواقعی برای عدمبرانگیختن حساسیتهای دو جبهه جهانی، به برخی ملاحظات دیپلماتیک تن داد و اعتراضهای بسیاری را از جانب فیلمسازان به خود دید.یکی از این معترضان، آلن رنه، فیلمساز صاحب سبک فرانسوی بود که به سبب چنین رفتاری، اغلب از بخش رسمی جشنواره کنار گذاشته میشد. برای مثال فیلم شب و مه که مستندی درباره اتاقهای گاز اردوگاههای فاشیستی و یکی از فیلمهای مرجع تاریخ سینما در این زمینه است، بهخاطر تقاضای نمایندگی آلمان، از رقابتها کنار گذاشته شد.در همین راستا، کن، نسبت به رویدادهایی که همسو با سیاستهای روز آمریکا است و خشم دول غیرهمسو با آرمانهای سیاسی آمریکا و فرانسه را به همراه دارد نیز بیتفاوت نبوده است. همین رخداد طی سالیان اخیر، در حوزههای دیگری چون سنگتمام گذاشتن برای دگرباشان نیز همسو با اسکار، در کن نی

 مدیرعامل انجمن خردورزان و نماینده سازمان های مردم نهاد شهرستان ری بر ضرورت تامین سمعک از طریق واردات بیش از پیش تاکید کرد و گفت: اکنون ۵۰۰ هزار کم شنوا در کشور وجود دارد و با کمبود ۳۸۰ هزار سعمک مواجه هستیم."ری نامه"- شنوایی مهم ترین حس در انسان است که گاهی دچار مشکل میشود. گوش با دریافت اصوات اطراف و پردازش این صدا ها باعث شنوایی در انسان میشود. اختلال در سیستم شنوایی انسان، زندگی فرد را بسیار تحت تاثیر قرار میدهد و حتی باعث انزوا و گوشه گیری در او میشود.در اصل کم شنوایی یا آسیب شنوایی مشکل در عملکرد یک یا هر دو گوش است. این اختلال تقریبا در بین افراد یک جامعه به خصوص در سالمندان امری بسیار شایع است که به دلایل مختلفی رخ میدهد.کم شنوایی یعنی کاهش حساسیت شنوایی نسبت به صداهایی که بطور طبیعی شنیده میشوند.به کم شنوایی عبارتهایی مانند کاهش شنوایی، افت شنوایی، سنگین شدن گوش، کری، ناشنوایی، ناشنوا یا سخت شنوا و … نیز گفته میشود و میتواند هر فردی را در هر سنی، درگیر کند و طبق آمار بهداشت جهانی (WHO)، در حدود پنج درصد از حمعیت جهان  ۳۶۰ میلیون نفر (۳۲۸ میلیون بزرگسال و ۳۲ میلیون کودک)  از کم شنوایی ناتوان کننده رنج میبرنداز دست دادن شنوایی یکی از شایع ترین مشکلاتی است که میتواند هر زمان به سراغ هر کسی بیاید و زندگی او را تحت تاثیر قرار بدهد.دکترمحمدرضا شهریاری در گفت و گو با "پایگاه خبری ری نامه"افزود: سالانه سه در هزار نفر از افراد متولد شده و سالمندان در کشور به جمعیت کم شنوایان افزوده می شوند و کمبود شدید سمعک زندگی آنها را مختل می کند.وی اظهار داشت: عمر مفید استفاده از سعمک ۳ تا ۵ سال است و بعد از آن با توجه به تکنولوژی جدید نیاز به تعویض دارند، افرادی

 " افراد و جریاناتی که اعتقادی به منشور حقوق شهروندی ، تفکر نقادی و پاسخ گویی ندارند نباید در مناسبات تصمیم سازی و تصمیم گیری جایی داشته باشند " محمدرضا شهریاری/ کنشگر سازمان های مردم نهاد و کارشناس سابق روابط عمومی آموزش و پرورش شهرستان های تهران  منشور حقوق شهروندی با نصب بنر در بخش های ستادی اجرا نمی شود بلکه در عمل باید ظرفیت های موجود را در جهت صیانت از حقوق شهروندی در هر بخش هدایت و فعال نمود.رسانه ها اعم از دیداری یا شنیداری ،مکتوب یا الکترونیک ، واقعی یا مجازی به عنوان رکن چهارم دموکراسی و از ابزارهای رشد و توسعه یک جامعه به شمار می آیند که مطابق با قانون اساسی ایران در بیان مطالب آزادند مگر آن که مخل به مبانی اسلام یا حقوق عمومی باشند.از جمله کارکردها و نقش هایی که یک رسانه بر عهده دارد نقش آگاهی بخشی و اطلاع رسانی است که این مهم می تواند با شناساندن حقوق مختلف افراد یک جامعه به آنها در حوزه ها ی گوناگون به نوعی به امر دانایی بخشی بپردازد،که اتفاقا "صدای معلم" در جهت تحقق این مهم در جامعه ی هدف (فرهنگیان، اولیاء و دانش آموزان) گام های موثری در این زمینه برداشته است که این رویکرد در راستای حق دسترسی آزاد به اطلاعات ،آزادیهای فردی ، مدنی و سیاسی ، قرار می گیرد.عدم اطلاع از برخی از حقوق و قوانینی که به عنوان حق یک شهروند محسوب می شود باعث می شود افراد یک جامعه از آن حقوق بی بهره یا کم بهره باشند و بر اثر عدم آگاهی یا کم اطلاعی یا نقص در اطلاعات دریافتی به درستی نتوانند از حقوقی که قانونگزار برایشان تدارک دیده است بهره مند شوند. یکی از ضعفهای کنشهای سیاسی و مدنی در ایران، عدم اشراف و همچنین ناتوانی د